| lvr | home |
| nieuws |
| bands |
| albums |
| concerten |
| media |
| winkel |
| links |
| contact |
settings |  |
 |
 |
|
|
|
|
|
| bestel | € 4 | | download | € 0.99 per nummer |
|
|
albums | various artists | but you don't really care for music, do you?
|
|
| lvr 025 | cd | 2003 |
|
beschrijving
dit is na do not eat! throw away!! (2000) en hometaping is illegal (and it's killing music!) (2001) de derde lvr compilatie. als er al zoiets is als een concept, dan mag dat als bekend worden verondersteld: we geven een inkijkje in en een (onvolledig) overzicht van het nederlandse indie/hometaping/lo-fi wereldje. wat begon als een verzamelaar van enkel lvr bands is daarmee stevig uitgegroeid. het blijkt dat ook bands van andere labels met plezier bereid zijn om een track bij te dragen. we hebben gemeend uitdrukkelijk niet te moeten streven naar een cd met zoveel mogelijk grote namen. nagenoeg onbekende bands als microtec en audiotransparent presenteren we met evenveel plezier als bauer, gitbox! en scram c baby (om er maar eens een paar te noemen).
waar we bij de vorige cd hebben willen aantonen dat er een serieuze scene is, laat deze cd met name zien dat de bron niet opdroogt. het wereldje is klein, voor de consument erg gefragmenteerd en wellicht ook slecht toegankelijk. deze compilatie vindt haar doel dan ook in het in kaart brengen van een genre dat maar geen genre wil worden, maar wat de afgelopen jaren vele mooie platen heeft voortgebracht.
released: 13-01-2003 |
| |
|
| recensies |  | oor | rené megens | 22-03-2003 |
| alsof andré schaminée de idols-hype voorzag. de beugense pleitbezorger van nederlandse lo-fi- en margemuziek noemde de derde compilatie van zijn livingroom ('home of the hoemtapers') but you don't really care for music, do you? deze vraag kunen we het best stellen aan alle fans van idols, voor wie een blitse bril een een lekkere coupe belangrijker zijn dan muziek. en niet aan de door schaminée geselecteerde twintig nederlandse undergroundacts voor wie de buitenkant ondergeschikt is aan de inhoud. de liedjes van jonge en oude, bekende en onbekende marginalen zijn niet eerder op cd verschenen en vormen een prima collectie. het aanbod loopt uiteen van yoko ono-gothiek (louisa lilani & john prop) via pure pop (bauer, frostparade) tot diverse soorten indie naar gang of four-wave (solbakken), gelegenheidsproject staat garant voor lentekriebelsfolk, birdskin en young pilots blazen the chills nieuw leven in en blimey! toont sparklehorse-klasse. audiotransparent borduurt voort op radiohead, gitbox! zit vol glorieuze weemoed, scram c baby maakt een fraaie comeback met dromerige pop en merry pierce schitttert met een melancholieke mix van folk implosion en sebadoh. en of we om deze muziek geven. but you don't… kost acht euro. aanbieding van de maand. | | vera krant |
| 05-02-2003 |
| veel nederlands talent voor weinig geld schreef sietse meijer in het parool. nou, daar denken wij bij hartkramp net zo over! met bijdragen van o.a. gitbox!, bauer, dress en audiotransparent (komen die niet oet stad?) haal je een leuke gitaarpopverzamelaar in huis. kijk voor meer info op: www.what-is-lvr.com. | | zebralog | freek | 03-02-2003 |
| een goed initiatief verdient aandacht. de jongens van livingroom records hebben voor de derde keer een staalkaart van lo-fi nederland uitgebracht. -,but you don't really care for music, do you? heet hij deze keer. dat is leuk voor de liefhebber; als lokkertje staat er tussen de twintig songs nieuw werk van bauer en scram c baby. maar de heren hebben een hoger doel. namelijk de kids die denken dat kane de nederlandse vertegenwoordiger is van alternatieve muziek laten zien dat er meer is. en dat lijkt me een nobel streven.
gelukkig heeft deze derde lvr-sampler al meer aandacht gekregen dan zijn twee voorgangers. zelfs landelijke dagbladen als de volkskrant en nrc handelsblad zijn gehaald. maar het blijft natuurlijk de vraag of je daarmee ook het kane-publiek bereikt. ik denk het niet; daarvoor moet je op zijn minst de aandacht van de televisie hebben. maar gelukkig zit er progressie in de mate van aandacht, dus wie weet wat er met een vierde sampler gebeurt. | | scholieren.com | gus | 01-02-2003 |
| thuis
de hometapers hebben zich verzameld. voor de derde keer brengt living room records een cd uit met het verzameld werk van kleine nederlandse artiesten, die bewijzen dat je geen grote studio nodig hebt om een bijzondere opname te maken. liever niet, misschien zelfs. verbreed je horizon en verbaas je vrienden: luister naar de hometapers.
wie is wie
twintig nummers staan er op de cd. een koopje voor maar acht euro dus. we komen namen tegen als microtec, bauer, damer vs club diana, merry pierce en zo meer. opener saw your eyes (microtec) zet de sfeer: de galm van huiskamer klinkt nog een beetje mee op het gitaarliedje, een doordachte tekst, mooie compositie. alle artiesten op de cd lijken trouwens veel aandacht te hebben besteed aan hun teksten, wat ook wel weer eens prettig is.
hits
als het goed is, is op een sampler van alles wat te vinden, wat het erg lastig maakt om de hele selectie ineens te beoordelen. libitz in a car van bauer valt in ieder geval op met zijn synths temidden van al die gitaren. net als slit your wrists & clap your hands van frostparade, een vrolijk liedje over zelfmoord en feestparades.
norma jean levert met hello een schitterend sonic youth-achtig nummer in, inclusief hypnotiserende teksten. merry pierce speelt meteen daarna op ladies in a forest een duistere compositie a la sparklehorse. ook het noemen waard: de young pilots (supermodelcityclubtie) spelen een fanatieke verhalende rock.
misses
hometapers zijn ingetogen mensen. een flink aantal nummers op de cd bestaat uit rustige, gevoelige gitaarliedjes. en juist in dat genre is het moeilijk uitblinken. al snel ben je onbewust aan het vergelijken met belle & sebastian, sparklehorse, etc. daarbij zijn sommige liedjes gewoon net niet overtuigend genoeg, maar blijven hangen in de hobby-sfeer. roely's at night en stone age van damer vs club diana zijn aardig- maar alleen "aardig" is niet goed genoeg.
aquarellen
dat niet alles even speciaal is, is begrijpelijk op een sampler. louisa lilani & john prop spelen een nico-achtige compositie op lock, die erg bijzonder maar ook erg onprettig klinkt. maar aan de andere kant zijn er ook een hoop artiesten die aantonen dat een goed liedje zich niet stoort aan studio's, management of stadion-optredens. een goed liedje klinkt in iedere kamer te gek.
conclusie
de selectie op but you don't really care for music, do you? is erg gevarieerd. precies de bedoeling van een sampler natuurlijk. uiteindelijk valt er weinig op aan te merken: dit is de stand van zaken in nederland op hometapinggebied. tijd om te gaan luisteren dus. | | parool | sietse meijer | 28-01-2003 |
| vanuit een huiskamer in het brabantse beugen opereert living room records (lvr). het label brengt sinds een kleine vijf jaar 'thuistapersmuziek' uit, oftewel kleinschalige gitaarpop die voornamelijk thuis of in de eigen oefenruimtes wordt opgenomen (zonder dat het per definitie slecht klinkt overigens). waarbij de kosten laag worden gehouden en de releases van lvr ook weinig kosten. deze twintig nummers tellende compilatie, de derde van lvr, kost bijvoorbeeld acht euro. hartstikke sympathiek, maar is de cd die acht euro ook waard?
jazeker: het niveau is echt verrassend hoog. hoogtepunten zijn bijvoorbeeld een fraai nieuw nummer van bauer (gezongen door sonja deze keer, met het waargebeurde verhaal van een uit de hand gelopen testrit met een derdehands citroën), het mooi ingetogen at night van roely, het fris rockende ugly thinking van het amsterdamse eenmansproject megaphones, het intrigerende, met hoge damesstem gezongen lick van louisa lilani & john prop en vooral het spannende, prachtige seventeen van dress (goede band is dat toch!). ook niet mis zijn de bijdragen van norma jean, scram c baby (het tedere liedje albino, heel mooi), gitbox! en audiotransparent. veel nederlands talent voor weinig geld, kortom. meer info: www.what-is-lvr.com. | | kindamuzik | norbert pek | 27-01-2003 |
| but you don't really care for music do you? is het duidelijke signaal dat er een ontwikkeling plaatsvindt in de nederlandse undergroundscene. en wel het signaal van het grote aantal hometapers: de bandjes of formaties die het lofi geluid hoog in het vaandel hebben met een flinke diy-favoure. en men is er niet alleen mee bezig, het is ook nog eens van een erg hoog niveau. deze verzamelaar is de opvolger van hometaping is illegal, een verzamelaar van gelijke opzet. de verzamelaars van livingroom records zijn langzamerhand een fenomeen aan het worden. daarom wilden vele bands in dit geval ook met veel plezier een nummer bijdragen. en but you don't care… blijkt ook nu weer hét middel te zijn om de luisteraar en de pers een flinke tik te verkopen: dit is er gaande in nederland, hier houden veel mensen zich mee bezig, hier wordt van genoten in de concertzaaltjes.
natuurlijk zijn er vaste waarden te vinden op deze lofi verzamelaar, de bands die al vele jaren met een aantal albums aan de weg timmeren. denk aan blimey, gitbox! en john wayne shot me. onmisbaar natuurlijk. ook fijn om te horen dat scram c baby en bauer nog steeds prima bezig zijn (hopelijk dit jaar nog een nieuw scb-album, afgesproken jc?) waarbij bauer eindigt met een komisch muziekje bij het geluid van een auto die niet wil starten. en gedurende het hele album horen we dergelijk geknutsel met instrumenten en effecten geregeld terug. binnen de grenzen van het genre wordt er flink op los geëxperimenteerd, wat de variatie zeker ten goede komt. de verzamelaar is ook een ideaal middel om bandjes te ontdekken. natuurlijk blijft het de vraag of een band niet het allerbeste nummer heeft ingeleverd, maar een paar flinke uitschieters doen verlangen naar meer. zoals het lekker puntige 'ugly thinking' van the megaphones met speels rammelende drums en een flinke distortion over de zang. zo wordt de anderhalve minuut krachtig volgespeeld. of 'seventeen' van dress, dat met gemak een nummer van deus had kunnen zijn en niet vanwege de sterke overeenkomst met het stemgeluid van tom barman. hoge kwaliteit vinden we hier. het is alleen de vraag wat 'lock' van louisa lilani en john prop op het album doet. in het begin is de operazang nog net vol te houden maar als er een octaafje geklommen word en er iemand mee gaat zingen, gaan de teentjes krom. een opmerkelijke keuze, om maar eens een flink understatement te gebruiken. nee, dan luisteren we veel liever naar het gevoelige 'at night' van roely of worden we verrast door 'supermodelcityclubtie' van de young pilots, een grappig liedje dat ontzettend aanstekelijk werkt. het album wordt in stijl afgesloten door 'your god' van audiotransparent, dat zeven minuten minuten lang de gevoelige snaar raakt, vioolbegeleiding en mysterieuze geluidseffectjes inbegrepen.
de samenwerking van damer en club diana op het album is eigenlijk de samenvatting van wat je op vele plaatsen in het land en op vele data kan zien: de bands die samen en met veel plezier optreden. club diana staat damer bij op hun poppy 'stone age' en andersom wordt club diana bijgestaan door damer op 'love bathing sinner.' een scene die er in de underground al toe doet en onmogelijk genegeerd kan worden in het vaderland. wat nog wel eens gebeurd, want zelfs op noorderslag, het popfestival van de nederlandse bands, waren deze bands ondervertegenwoordigd. but you don't really care for music do you? geeft het nog eens duidelijk aan: hier kan niemand redelijkerwijs omheen. en dan ook nog te bedenken dat deze verzamelaar slechts voor 8 euro in de winkels ligt. met andere woorden; je moet wel een hele goede reden hebben wil je dit album niet aanschaffen. | | think small | martijn grooten | 13-01-2003 |
| eigenlijk zou ik helemaal niet moeten gaan uitleggen waarom je deze nieuwe livingroom-compilatie moet kopen, maar zou jij, mocht je 'm niet gaan kopen, dát maar eens uit moeten leggen. maar aangezien dit een recensie-rubriek is, is het de bedoeling dat ik mijn mening over de cd geef. en die is ronduit positief. en niet alléen vanwege het idee achter de cd: voor acht euro twintig nummers van evenzoveel nederlandse lofi/indie/gitaarpop-bandjes, wat een goed overzicht geeft van wat er in nederland op dat gebied allemaal rondloopt.
vergeleken met de vorige compilatie (hometaping is illegal uit 2001) staan er hier iets meer 'bekendere namen' (een relatief begrip in dit genre) op: birdskin (bestaan die nog?), club diana, scram c baby en bauer, wiens electropop-liedje een van de hoogtepunten van de cd is. maar het leuke is dat het niet per se de bekendere bands zijn wier nummers eruitspringen, wat te denken van de bijdragen bijvoorbeeld van young pilots (waarvan het niet zo moeilijk te raden is dat er furtips-leden in de band zitten), dress (donkere electro-gitaarpop) of john wayne shot me (melancholische lo-fi). of van de samenwerkingsverbanden tussen club diana en damer, die elkaar op hun bijdragen ondersteunen.
maar misschien vind jij andere nummers juist heel leuk. misschien vind je het volgens velen veelbelovende audiotransparent (denk aan radiohead) erg leuk, heb je minder moeite dan ik met de zang bij gitbox! of vind je louisa lilani & john prop ook "apart", maar dan op een positieve manier. het maakt ook niet uit. als je de cd maar gewoon koopt! | | fret | roel bouman |
|
| de vorige verzamelaar van living room records, hometaping is illegal (and it's killing music), was een groot succes. overal prachtige recensies en het schijfje moest zelfs bijgeperst worden. maar wat wil je met zoveel kwaliteit voor zo weinig geld. reden voor het label om met de nieuwe cd nog grootser uit te pakken. ook op -, but you don't really care for music, do you? barst het weer van de mooie liedjes en is de samenstelling weer van dien aard dat je moeiteloos doorluistert. een aantal bekenden van eerdere living room uitgaven (club diana, blimey!, john wayne shot me, frostparade), nieuw werk van bijvoorbeeld bauer, merry pierce, gitbox! en white broncos, een paar aanstormende jonge talenten (microtec, megaphones, norma jean, young pilots), maar het meest opvallend is de terugkeer van birdskin en scram c baby, bands waar we al heel lang niets van hoorden. zo ontpopt living room zich niet alleen als een voorbeeldig bloemlezer, maar is het label blijkbaar ook goed in het bijtijds uit de winterslaap halen van ingedommelde acts, waarvoor dank! ruim 65 minuten uiterst boeiend en bijzonder genietbaar en wederom kost het kleinood weer drie keer niks en wordt het je zo wel erg makkelijk gemaakt de titel te logenstraffen. essentieel voor liefhebbers van het "kleine liedje"! |
| nummers | | 1. | microtec | saw your eyes | mp3 | | 2. | birdskin | pink light | | 3. | bauer | libitz in a car | | 4. | roely | at night | | 5. | damer | stone age | | 6. | blimey! | train | | 7. | megaphones | ugly thinking | | 8. | louisa lilani & john prop | lock | | 9. | dress | seventeen | | 10. | frostparade | slit your wrists and clap your hands | | 11. | solbakken | cold laugh | | 12. | norma jean | hello | | 13. | merry pierce | ladies in a forest | | 14. | john wayne shot me | when the vampires come | | 15. | scram c baby | albino | | 16. | young pilots | supermodelcityclubtie | | 17. | club diana | lovebathing sinner | | 18. | gitbox! | curse and sigh | | 19. | white broncos | radiate | | 20. | audiotransparent | your god |
|
|
|
