| lvr | home |
| nieuws |
| bands |
| albums |
| concerten |
| media |
| winkel |
| links |
| contact |
settings |  |
 |
 |
|
|
|
|
|
| bestel | € 15 | | download | € 0.99 per nummer |
|
|
albums | audiotransparent | nevland
|
|
| lvr 034 | cd | 2005 |
|
beschrijving
twee jaar geleden brachten we het titelloze debuut uit van audiotransparent. die plaat bleef niet onopgemerkt: geweldige recensies, grote (en grootse!) optredens en de wind in de zeilen. het ging eigenlijk wat beter dan ze zelf hadden durven hopen. niet alle bandleden konden een actief muzikantenbestaan combineren met hun maatschappelijke leven. we hebben afscheid genomen van een paar jongens, maar gelukkig verliepen de bezettingswisselingen gladjes. door het toetreden van nieuwe mensen en het vervlechten van de muzikale voorkeuren werd het spelen als een ontdekkingsreis naar het eigen muzikale potentieel.
onder de werktitel 'newfoundland' schreef de band het materiaal voor de tweede cd, waarbij de nieuwe bezetting aanvoelde als een oude winterjas; en dat heeft zijn weerslag op 'nevland'. de nummers 'ademen' nog meer dan voorheen, arrangementen ontvouwen zich op ongekend subtiele wijze en doordat tekst en muziek elkaar weten te versterken, ontroeren de liedjes. nog altijd wordt de tijd genomen om een nummer te ontvouwen, zoals in 'september waltz', maar soms wordt het bewust heel klein gehouden, zoals in 'cold shore'. producer corno zwetsloot zat ook dit keer achter de knoppen en wist de band op hun tweede album nog meer een eigen gezicht en geluid te geven.
laat de herfst maar komen! |
| |
|
| recensies |  | heaven | frits barth | 08-12-2005 |
| nevland is het tweede album van deze groningse groep, die grossiert in melancholieke slowcore. sinds hun eerste plaat uit 2003 is de bezetting ingrijpend gewijzigd. drie bandleden stapten op, onder wie de zanger. desondanks is de muziek niet ingrijpend veranderd, ook nu weer donkergekleurd, slepend, zo ongeveer tussen low en sigur rós in.
naast de standaardbezetting zijn er prima bijdragen op viool, viola, cello en trompet. het enige punt van kritiek zou de plaats van de zang kunnen zijn, die ligt namelijk niet altijd even mooi in de mix. maar dat is ook een kwestie van smaak.
het korte draw yourself a tree met een prachtige melodie en goede zang is een van de beste van de negen tracks. andere hoogtepunten zijn the friday of our lives met een mooie gestopte trompet, en september waltz, de meest uitgebalanceerde song met prachtige strijkers. muziek uit nederland, met een internationale allure. | | stayfun | steven mccarron | 25-11-2005 |
| | | fret | peter van der wijst | 01-11-2005 |
| nevland van audiotransparent (zonder hoofdletter) is niet helemaal zonder slag of stoot tot stand gekomen. omdat zanger wouter touw halverwege de opname van het album uit de band stapte, moest bassist bart looman zijn plaats innemen. door die bezettingswisseling heeft de band uit groningen een iets ander geluid gekregen. looman heeft een diepere stem dan zijn voorganger waardoor de muziek, die toch al duister en droefgeestig te noemen was, iets zwaarder is geworden. de mix van indie en postrock (denk aan low, sparklehorse en sigur rós) komt daarom nog beter tot zijn recht. en met dank aan de dynamische productie van corno zweetsloot en nummers die door een cello, viool en trompet worden opgeluisterd, wordt de spanning over de hele lengte vastgehouden. nevland is vernoemd naar de noorse fc groningen-spits erik nevland. die maakt op het moment zijn belofte niet helemaal waar. audiotransparent daarentegen is in topvorm. | | oor | willem jongeneelen | 18-10-2005 |
| het titelloze debuut van deze groningse band blonk uit in verstilde songs waarin melancholieke woorden en traag voortslepende klanken als een organisch geheel uw trommelvliezen opzochten. die liedjes bleken meer dan goed genoeg om als voorprogramma van ondermeer tindersticks te fungeren. twee jaar en een paar bezettingswisselingen later is het geluid van de groep nog verder uitgekristalliseerd.
de thuis opgenomen track draw yourself a tree is het adembenemend kale nummer dat my morning jacket na zijn meesterlijke debuut niet meer kon maken. zo minimaal en toch zo intens. in niets doet dit kwartet hollands aan. het gevoel dat de songs en de ijle productie van corno zwetsloot oproepen, doet me beurtelings aan de intensiteit en warmte van low, 16 horsepower en sigur rós denken. niet omdat de songs daarop lijken, maar omdat de groep een sfeer creëert met ontroerende woorden en akkoorden in herfstkleuren. slowcore met gitaar, viool, cello en trompet, die snappen wanneer ze moeten schitteren of zwijgen.
laten we ook de meeslepende melodieën niet vergeten. want een mooier liedje dan september waltz moet dit jaar in nederland nog geschreven worden. voorlopig gaat er weer niets boven groningen. | | kindamuzik | herman roggeveen | 17-10-2005 |
| wat doe je als de helft van je band opstapt? je beste plaat ooit maken!
wat heeft audiotransparent een on-ge-lo-fe-lijk-ke groei doorgemaakt. het titelloze debuut uit 2003 was al erg mooi, maar kon hier en daar betrapt worden op nog niet waargemaakte ambities en goedbedoelde maar nog niet goed uitgevoerde experimenten. dat is op de tweede langspeler nevland weggewerkt.
dat zal niet in de laatste plaats te maken hebben met de ellende die de band onderging. hoewel het debuut goed werd opgepakt - het resulteerde in support acts voor de deense postrockers under byen en tindersticks - was er wrijving ontstaan in de band. niet iedereen had dezelfde ambities en idealen. het resulteerde in het opstappen van drie bandleden, waaronder zanger wouter touw. audiotransparent trok twee nieuwe muzikanten aan maar geen zanger. dat onderdeel werd zelf opgevangen.
het klinkt waarschijnlijk cliché, maar nevland is een herfstachtige plaat geworden. nog altijd is het geluid wat sloom en uitgesponnen, met veel strijkers. hier en daar zijn sprankjes hoop te herkennen, vaker doemt het beeld van vallende bladeren in een bos op. misschien niet zo sprookjesachtig als collega's sigur rós of eerdergenoemd under byen, wel warmer. wat nevland beter maakt dan de voorganger, is de opbouw in de nummers. meer to the point en beter doordacht. ook de zang is trager, slepender, waardoor die beter aansluit op en opgaat in de muziek. en er zijn pakkende oneliners die dagen in het hoofd blijven hangen, hoe onzinnig soms ook. "i never thought / the northpole could catch fire" is daar een voorbeeld van.
nevland is overigens de noorse vertaling voor 'nieuw land' en de naam van een spits van fc groningen, de thuisstad van audiotransparent. niet geheel ontoevallig dat juist hij het eerste exemplaar van nevland kreeg. | | 8weekly | lennard drost | 02-10-2005 |
| twee jaar geleden schreef 8weekly collega niek hofstetter n.a.v. hun debuut de volgende woorden: "het klinkt integer, melancholisch, desolaat, maar vooral mooi. audiotransparent heeft de triestheid van een herfstachtige dag." oor sprak zelfs van het beste nederlandse debuut van 2003. het leverde audiotransparent onder meer een plaats op in het voorprogramma van under byen en tindersticks. die laatste band vroeg ze hoogstpersoonlijk om ook in 013 het voorprogramma te verzorgen. ze beschouwen het nog steeds als hun mijlpaal!
doorgaans wordt hun sound omschreven als een mix van indie, americana en postrock. muzikaal mag je dan denken aan bands als het zojuist genoemde tindersticks, low, sparklehorse, madrugada en sigur ross. nog niet zo lang geleden verscheen van audiotransparent het langverwachte tweede album nevland. naar aanleiding daarvan had 8weekly onlangs een interview met toetsenist/ violist andreas willemse en gitarist gijs van veldhuizen. uit dat gesprek bleek dat het opnameproces bepaald niet zonder slag of stoot was verlopen. met als dieptepunt het vertrek van zanger wouter touw halverwege de opnames. zoiets gaat je natuurlijk niet in de koude kleren zitten. toch zijn ze er opmerkelijk nuchter onder. wouter had bereikt wat hij wilde bereiken en gaf de voorkeur aan zijn studie. dit was voor beide partijen de beste oplossing en daarmee was alles wel zo'n beetje gezegd.
groeien
op nevland- de titel verwijst naar het scandinavische woord 'nev'(=nieuw) als ook naar fc groningen spits erik nevland- is het basgitarist bart looman die de microfoon ter hand heeft genomen. hier en daar klinkt het nog wat onwennig- looman moet duidelijk nog groeien in zijn rol als zanger-, maar het moet gezegd; het gaat hem heel behoorlijk af! zijn stemgeluid is iets dieper dan dat van wouter, wiens vocalen vaak deden denken aan de belgenpop van deus en zita swoon. bart houdt de woorden langer vast - denk aan radiohead zanger thom yorke. daardoor is het contrast met de muziek minder aanwezig. de teksten zijn voornamelijk geinspireerd door zijn reizen door scandinavie. muzikaal is er verder weinig veranderd. hoogstens vertoont nevland iets meer country-invloeden. ook dit keer kwam de productie weer voor rekening van corno zwetsloot.
gewogen
het zijn vooral draw yoursef a tree- slepend en ingetogen; het heldere warme gitaargeluid doet denken aan calexico; er had iets minder galm over de stem gemogen- , nachtclubkraker the friday of our lives- met een magnifieke jazzy gastbijdrage van trompettist jan dekker-, this city will outlive us en het droefgeestige september waltz die indruk maken. de tweede helft van het album is kwalitatief beduidend minder (coldshore en the run in zijn te vrijblijvend om indruk te maken en last years resolutions is te kaal- een tweede stem zou hier wonderen doen!). her en der had het ook best iets uitbundiger gemogen. spanningsopbouw zonder climax- karakteristiek postrockelement- kunnen we zeker waarderen, maar bij audiotransparent lijkt het zo langzamerhand een gimmick te worden. pas in afsluiter fin -calexico intro- haalt men echt alles uit de kast. helaas staan de gitaren dan weer net iets te zacht. zo'n climax moet dus oorverdovend mannen! (zie het schotse mogwai en het japanse mono)
eindoordeel: beslist geen verkeerd album, maar naar mijn mening had er meer ingezeten! we zijn benieuwd hoe ze het er live vanaf gaan brengen. | | platomania | wiebren rijkeboer | 22-09-2005 |
| de schetsmatige en ijle opener draw yourself a tree is al heel fraai, maar kan echt niet in de schaduw staan van de acht schitterende composities die dan volgen. het moge duidelijk zijn: nevland, de tweede cd van audiotransparant, is een cd die peilloze diepgang etaleert en atmosfeer tot muzikale pracht heeft getransformeerd. het klinkt wat topzwaar, maar deze omschrijving doet naar mijn mening niettemin recht aan de romantische en donkergekleurde popmuziek van dit vijftal. de muziek staat geheel op zichzelf, en toch klinken er grote namen door in de vloeiende en weelderige muziek: red house painters, american music club, talk talk en ook mag een neder-legende als daryll-ann niet onvermeld blijven. mij doen schitterende composities als the friday of our lives, the city will outlive us en last year resolutions ook nog eens denken aan de fraaie laatste van elbow. nevland straalt een donkere gloed uit en wordt gekenmerkt door muzikaal vakmanschap. effectief spel, rake noten en gave strijkerspartijen overweldigen de luisteraar die zich laaft aan deze rijkdom. een rijkdom die nog eens wordt benadrukt in het kloppende hart van deze cd: september waltz en vague millimeter zijn opgetuigd met meer dan indrukwekkende spanningsbogen. audiotransparent heeft met deze tweede een samenhangend en sfeervol werkstuk afgeleverd, een van de vele redenen waarom nevland in het genre van romantische rock werkelijk een van de top-cd's is van 2005. en het allermooiste is: de makers van deze fantastische cd komen gewoon uit groningen. | | musicfrom | roel willems | 22-09-2005 |
| 'nevland', de tweede plaat van het groningse audiotransparent is er een van pure schoonheid. de titel is noors en betekent "nieuw land" en het is ook de naam van de spits van voetbalclub fc groningen. na de behoorlijke bandwisseling sinds het debuut uit 2002 lijkt de naam goed gekozen, maar de muziek is nagenoeg hetzelfde gebleven. veel van de nummers zijn geschreven door (de nieuwe) zanger/bassist bart en zijn geïnspireerd door zijn reizen door scandinavië. het lijkt een lijdensweg te zijn geweest met kwellingen die de luisteraar nu over zich heen krijgt gegoten in de vorm van mooi gearrangeerde nummers waarin de melancholie overheerst, zoals postrock a la tindersticks en mogwai behoort te zijn. de productie is gedaan door el corno (corno zwetsloot). hij heeft buiten de productie ook driftig inbreng gehad met betrekking tot sampling en fenderblending. daarnaast horen we op het album meerdere gastoptredens met onder andere gebruik van trompet, viool en cello.
de eerste tonen van het beginnummer 'draw yourself a tree' zetten direct een heerlijk droevige sfeer neer. het zweedse logh komt hier even om de hoek kijken. het vijftal laat horen dat het behoorlijk op elkaar is ingespeeld. er is niets te horen van enige bandwisseling. een ietwat andere zang, dat wel. de juiste snaren worden geraakt; de ingetogen muziekstukken brengen je in hogere sferen. het droefgeestige 'september waltz' geeft de dynamiek een duw in de rug. de uitbarsting komt hier net niet. dat kleine stapje verder zetten en dus hier en daar wel met een uitbarsting komen had wel wat vaker mogen gebeuren op 'nevland'. gedurende het hele album geeft deze band de luisteraar net niet waar de hele tijd op wordt gewacht. de rust blijft overheersen. totdat het laatste nummer, met de toepasselijke titel 'fin' aanbreekt. nu wordt alle emotie stapsgewijs naar buiten geperst. alles valt hier op z'n plaats. het album wordt op een waardige manier afgesloten. mooi. zeer mooi. | | file under | ewie | 16-09-2005 |
| het is een ziekenboeg in mijn huis. het begon bij kat whoppie die aan de diarree was. even later was het mis met kat wizzy. er bleek een zenuw klem te zitten. bij beide bracht de dierenarts uitkomst met een wonderspuit. na de katten waren wij aan de beurt. mijn vriendin kreeg de griep en ik mocht naar het ziekenhuis voor een bezoek aan de kaakchirurg. hulpeloos lag ik achterover in de behandelstoel. een verdoving werd gezet. ik moest wachten. ik keek naar de lampen boven mij. er was achtergrondmuziek van sky radio: 'it's raining men, halleluja.' terwijl ik de ziekenboegellende overdacht werd er een doek over mijn ogen gelegd. er ging gesneden worden. de achtergrondmuziek hoorde ik niet meer. nevland, de tweede plaat van het groningse audiotransparent kwam ervoor in de plaats. deze had zich de afgelopen dagen in mijn hoofd genesteld en draaide hier zonder werkelijk gedraaid te worden. het thema van de ingetogen nummers wordt uitgesmeerd op zoek naar een ingehouden uitbarsting. deze wordt gevonden in het gebruik van viool, cello, trompet en samples. het belangrijkste echter zijn de leden zelf die weten hoe je originele nummers schrijft en speelt. met nevland, noors voor nieuwe land en ook de naam van een spits van f.c. groningen, brengt audiotransparent een overtuigend tweede album, wederom geproduceerd door corno zwetsloot, dat meer alt.country als de voorganger bevat zonder een totaal nieuwe weg in te slaan. het snijden in de bezetting laat zich dan ook niet horen: mijn kaakchirurg wel. hij haalt me weer terug in de wereld door de doek te verwijderen en te zeggen: 'het karwei zit erop, maak even een vervolgafspraak voor vrijdag a.s. en thuis meteen ijs erop.' 'met nevland als troost,' mompel ik zachtjes. normaal praten lukt niet meer. | | dagblad van het noorden | peter van der heide | 16-09-2005 |
| na twee jaar komt het groningse audiotransparent met een opvolger van het titelloze debuut. de muzikale koers wordt op nevland, genoemd naar de veelscordende spits van de plaatselijke voetbalclub, voortgezet. daar boekt het vijftal in nieuwe bezetting vooral winst in het creëeren van sfeer. die is vertrouwd herfstig, met traag voortslepende ritmes en stemmige melodieen die door viool, cello en trompet smaakvol worden gekleurd. op het gebied van productionele rijkheid overtreft nevland de voorganger. met bassist bart looman als zanger heeft audiotransparent nog geen krachtig stemgeluid, maar het karakter van de postrock zit hem vooral in de meeslependheid. | | subjectivisten | jan willem broek | 13-09-2005 |
| on-nederlands goede muziek hoor je mensen wel eens zeggen als een nederlandse band een album maakt dat het ook goed in het buitenland zou kunnen doen. veel logischer is het te zeggen dat we gewoon goede nederlandse bands hebben. audiotransparent is er zo één. hun dromerige, gelijknamige debuut uit 2002, vol americana en postrock, mag er wezen. nu zijn ze terug met nevland die er in de overtreffende trap overheen gaat. alles klopt bij de vijf groningers, van de arrangementen tot en met het artwork. de rustige muziek wordt door michel weber, chris van der ploeg, gijs van veldhuizen, andreas willemse en bart looman gemaakt met zang, gitaar, bas, drums, piano, viool, samples en prachtige gastbijdragen op trompet, viool en cello. de sterke productie komt van muzikant/producer corno zwetsloot. de landerige songs zijn heerlijk melancholisch en zorgen dikwijls voor bergen kippenvel. door de combinatie traag en droefgeestig moet je regelmatig denken aan low en de redhouse painters, maar ook aan het rustige werk van mogwai. het ijle aspect zou niet misstaan bij sigur rós. absoluut hoogtepunt is het 8 minuten durende 'september waltz', waarin de strijkers een grote rol spelen. de melodielijn hier refereert aan het mooiste van slowdive. maar tussen al die bedachtzame liedjes is eigenlijk geen enkel zwak moment te ontdekken. ze houden de spanning goed vast door steeds (subtiel) te variëren en raken gevoelige snaren. het is een wonderschoon najaarsalbum geworden, waar we als nederland trots op mogen zijn. |
| nummers | | 1. | draw yourself a tree | | 2. | the friday of our lives | mp3 | | 3. | this city will outlive us | | 4. | september waltz | | 5. | cold shore | | 6. | vague millimeter | | 7. | last years resolutions | | 8. | the run in | | 9. | fin |
|
|
|
