| lvr | home |
| nieuws |
| bands |
| albums |
| concerten |
| media |
| winkel |
| links |
| contact |
settings |  |
 |
 |
|
|
|
|
|
| bestel | € 15 |
|
|
albums | the cuties | ah-ah-aah
|
|
| lvr 038 | cd | 2008 |
|
beschrijving
de harten van de heeren van lvr smolten toen ze in juni 2006 the cuties aan het werk zagen op een tuinfeest in limburg. vier jonge meiden uit rotterdam en omstreken, die niet gehinderd door al te veel bagage eenvoudige, maar oh zo krachtige indiepopliedjes speelden en tussendoor het publiek vermaakten met verhaaltjes over huisdieren, kettinkjes en nieuwe jurkjes. bedrieglijke liedjes zijn het, de vijftien tracks op dit debuutalbum. alledaagse thema's verpakt in liedjes die vanaf de eerste luisterbeurt in je hoofd gaan zitten. van jonathan richman hadden ze nog nooit gehoord, maar de liedjes zijn geheel in zijn geest. en, toeval bestaat niet, ze hebben zelfs een nummer geschreven dat ice cream man heet. een zomers plaatje voor rockers van alle leeftijden van een band om een beetje verliefd op te worden. |
| |
|
| recensies |  | fret | peter van der wijst | 23-02-2008 |
| lvr verblijdde ons eerder al met de charmante meisjespop van damer. met the cuties heeft het sympathieke kwaliteitslabel opnieuw een band in handen om stapelverliefd op te worden. het piepjonge viertal uit rotterdam en spijkenisse maakt net als damer ongecompliceerde, luchtige, springerige en zwaar verslavende popliedjes. verschil is dat bij the cuties de zon nog wat harder schijnt. de teksten sluiten naadloos aan bij de muziek. de nummers gaan over leuke jurkjes, lelijke jongens, ijsjes en logeerpartijtjes. gelukkig is in het leven van the cuties niet alles rozengeur en maneschijn, want sea and sun gaat over liefdesverdriet. gek genoeg is de band dan op haar best, als ze weet te ontroeren. ja, het rammelt aan alle kanten en het klinkt wel erg lief allemaal, maar wie dit kan waarderen (zoals ik) heeft aan the cuties een lekkere kluif. | | oor | rianne van der molen | 12-02-2008 |
| het mannelijke geslacht komt er niet al te best af op het debuutalbum van all-girlband the cuties. de heren zijn goed genoeg om jurken voor ze te kopen (pretty dresses), maar moeten snel opsodemieteren wanneer ze lelijk zijn (ugly boy). bovendien is het helemaal niet zo moeilijk om een jongen te zijn. je hoeft enkel je haar kort te knippen en een grondige hekel aan pony's en roze te hebben (we cut our hair short). zo gemakkelijk is het voor de rotterdamse dames die de heren graag een beetje pesten. ondanks hun soms vileine teksten blijven deze meisjes schattig klinken. hun stemmen zijn zo zoet als honing, terwijl de melodieuze begeleiding rustig door blijft kabbelen. ah-ah-aah is een rammelend popplaatje geworden, vol lieflijke nummertjes met zoete koortjes. je zou er bijna in verkleinwoorden van gaan praten. maar waar maaike, wendy, anne en alicia in hun teksten pit tonen, blijft de muziek een beetje achter. de kleine gezongen verhaaltjes zijn geestig en vrolijk, maar altijd suikerzoet. iets meer vuur had het allemaal nog spannender gemaakt. toch blijft dit een lekker luchtig plaatje dat doet verlangen naar een warme zomer. | | think small | martijn grooten | 31-01-2008 |
| voorne-putten goes pop!
i have been resident of four different towns in my life, three of which were in the netherlands. two of those were new towns in the west of the country, whose atmosphere - or the lack thereof- was created on 1960s and 1970s drawing tables rather than by history. from one of these two, spijkenisse, i moved a way when i was barely one year old; hence my memory of the town was formed later in life, during many visits to its shopping mall, which was bigger than the one in hellevoetsluis. i might have bemoaned growing up in said town many times, but i always got the impression that spijkenisse was worse in everything but the fact that they have three metro stations.
the cuties are from spijkenisse. they just released their debut album ah-ah-aah, which contains fifteen indiepop songs not quite dissimilar to agsfb or pony-up! indeed, that is the kind of thing i tend to like - and do like, also in this case. but much more important to me is the geographical connection: the fact that these four girls, save for a few years age difference and a few miles geographical difference, have had the same background that i had. that they could have been delivering mail at my house (postgirl), or that i could be that not-so-social boy who ruined their party (ugly boy).
even though i haven't been in a very indiepop mood recently, i found myself listening to the cuties a lot. it is touching that, in a region where everyone seems to listen to music that is both loud and aggressive -usually punk, metal or hardcore house- some people just decided to play sweet pop songs. i ran away from the region, something which i have not regretted a single second, but the cuties did something much more productive instead. bless them.
ah-ah-aah came out earlier this month on livingroom. thanks to andré for sending the cd over to england. if you send him some money, i'm sure he'll send it you a copy as well. even if you have never been to spijkenisse. or to voorne-putten, for that matter. | | platomania | maurice dielemans | 23-01-2008 |
| wie bij het horen van de groepsnaam the cuties aan een heel schattige meidenband denkt, schiet eigenlijk meteen midden in de roos. even iets heel anders dan al die boos kijkende koppen uit de bladen. papa's, mama's en buurman kees bedanken in het cd-boekje is bovendien een stukje onschuldiger dan al die aan crackpijp lurkende popsterren van vandaag de dag. bij the cuties draait het nog het meest om datgene waar het bij de meeste pubermeisjes die de k3-periode voorbij zijn omdraait: leuke jongens, mooie jurkjes, videospelletjes en picknicken in het park. vrolijke popliedjes, met spontane titels als ugly boy, sea and sun en three gangsters in pajama's. en songteksten, die lezen als een poëzieboek van een rebelse 17-jarige, horen daar natuurlijk ook bij. gelukkig komen de rotterdamse tieners soms ook wat brutaler uit de hoek dan de bijzonder schattige zangstemmetjes doen vermoeden. in beginlied we cut our hair short laat dit onbezonnen meidengezelschap weten dat ze toch net iets meer van seks dan van pony's houden. en in miss agony drinken de dames liever bier dan zoete drankjes. daarnaast zorgen de rammelende arrangementen op de debuutplaat ah-ah-aah precies voor de juiste balans. the cuties klinken nog het meest als een gefantaseerde combinatie tussen de feministische indierock van the breeders en the shaggs, maar dan wel zoals die laatste band had willen klinken. geen idee wat de houdbaarheidsdatum is van een band die luistert naar de naam the cuties. maar een geslaagd album als ah-ah-aah is in ieder geval binnen. | | 3voor12/rotterdam | björn de water | 21-01-2008 |
| wat een schattige plaat van eveneens schattige meiden onder de rook van rotterdam. waarschijnlijk hebben ze daarom ook een schattige naam. maar vergis je niet, want zodra je het lief klinkende ugly boy opzet van hun debuutplaat vliegen de rake teksten je om de oren. het is moeilijk voor te stellen dat dit het eerste album is van deze all-girl band want tekstueel, songwrite technisch en artistiek ziet het er allemaal puik uit! het maar liefst vijftien nummers tellende debuut album ah-ah-aah is gewoon een fantastisch album als jij je thuis voelt in de scene van dit soort muziek. wat voor soort muziek is dit dan hoor ik je vragen? geen idee. er worden op de website raakvlakken genoemd met the all girl summer fun band en ik begrijp de vergelijking, maar de koortjes van the cuties zitten bijvoorbeeld veel beter in de muziek dan bij agsfb. nee, the cuties is een bandje an sich. ik heb ook even wat live footage erbij gehaald wat ik op het oh zo handige youtube kon vinden en dat is het enige waar ik wat werk in zie qua live presentatie. maar met dit album is niks mis en ik raad een ieder aan om even het web op te gaan en langs the cuties te surfen via www.thecuties.nl! | | file under | ewie | 20-01-2008 |
| zelden heb ik een bandnaam gezien die zo goed past bij datgene wat er gebracht wordt. ik heb het dus over the cuties. deze vier rotterdamse jongedames profileren zich namelijk als cute. dit zit in hun uiterlijk, maar belangrijker, aangezien dit een stukje is over hun debuutalbum ah-ah-aah, ook in hun muziek en de teksten. wij mannen (of moet ik hier jongens zeggen) krijgen er behoorlijk van langs in "we cut our hair short": we haten pony's en houden van seks. ook de lelijkerds onder ons worden niet lichtjes behandeld getuige "ugly boy". maar er zijn andere thema's, zoals het kopen van leuke kleding, het leren bespelen van een instrument en liedjes over de ijscoman. het leuke aan the cuties is dat de teksten op een schattige manier in balans zijn met de lo-fi-popliedjes. het lijkt allemaal zo simpel alsof je ze zelf had kunnen bedenken, maar doe het maar eens. de liedjes zijn sterk van melodie en nestelen zich in je hoofd. veel liedjes kun je al na korte tijd meezingen. nu zijn de jongedames geen instrumentvirtuozen, maar het wat rammelende spel lijkt voor ze gemaakt. producer corno zwetsloot weet de liedjes strak vast te leggen en ruimte te geven aan alle ideeën die voorbij komen. hoor ik daar bijvoorbeeld niet "summer nights" uit grease voorbij komen in "pretty dresses"? ik kan me echter voorstellen dat de dames ook irritatie op kunnen wekken door de aanstekelijke deuntjes en de wat kinderlijk klinkende zangpartijen. als je er tenminste de humor niet van inziet. dit is typisch zo'n band die je wel of niet leuk vindt. mijn mening lijkt me duidelijk. ik vind ze …. | | revu | norbert pek | 18-01-2008 |
| in 2006 waren the pipettes er opeens, een damestrio dat niet alleen aanstekelijk was vanwege melodieuze popliedjes, want de heimelijke verliefdheid van ondergetekende op droommeisje rose bestaat anno nu onverminderd. nederland heeft een meidenbandje dat ook harmonieus en vol humor zingt over de bloemetjes en de bijtjes. en over de kleur van jongensondergoed. het kwartet the cuties is wel meer lo-fi: er mag gerammeld worden. zo uitdagend als the pipettes zijn de jonkies ook weer niet. als ze een jongen vilein een veeg uit de pan willen geven, denk je vooral: wat lief. | | musicfrom | matthijs van der ven | 14-01-2008 |
| the cuties bezingen alledaagse dingen: een ander kapsel, leuke jurkjes en picnics in het park. hartstikke leuk, fris en vrolijk; geen vuiltje aan de lucht. als een cd begint met het geluid van scharen, dan is de aandacht er in ieder geval meteen bij. debuutalbum 'ah-ah-aah' telt maar liefst vijftien liedjes, dus een beetje goede wil lijkt op voorhand niet overbodig.
omdat de aandacht er meteen bij is, werpen de eerste liedjes van het album dan ook wel vragen op. zonder antwoord. vragen als "waar lijkt dit eigenlijk op?". ondertussen toch nog maar even het geinige artwork bekijken. net op het moment dat in het hoesje het bedankje richting ov-jaarkaart opvalt, zingen de meisjes over een lelijke jongen die op moet rotten. de aandacht is er weer bij.
tekstueel verandert er de volgende liedjes weinig; logeerpartijtjes en een ijsboer. muzikaal gezien gaat het af en toe iets sneller en harder, maar dat is relatief. hard wordt het namelijk nergens, bij lange na niet. misschien past het niet bij ze, maar het is jammer dat de meeste liedjes een vergelijkbaar geluid hebben. nummer voor nummer is het allemaal heel aardig wat the cuties brengen: een fijne melodie die zich in je hoofd nestelt, leuke zang en grappige teksten. 'ah-ah-aah' neigt echter helaas iets teveel naar een plaat vol leuke liedjes, in plaats van een album dat een geheel is.
had maar vijf liedjes extra geschrapt - of bewaard voor een volgende cd - en gezorgd dat er in de overgebleven tien meer verrassing kwam te zitten. nu is het frisse, dat aan het begin in overvloed aanwezig was, langzaamaan toch een beetje muf geworden. een magnum is erg lekker, maar als je er vijf achter elkaar opeet, hoef je een hele tijd niet meer.
het devies voor de toekomst is dus strenger selecteren, maar in ieder geval zorgen voor een langere houdbaarheid. in de partyshuffle van i-tunes zijn ze een graag geziene passant, maar tien of vijftien nummers achter elkaar is teveel van het zoete. the cuties mogen best een keer écht woedend worden. | | velvet | erwin zijleman | 13-01-2008 |
| wat is er leuker dan een plaat waarop je direct bij eerste beluistering hopeloos verliefd wordt? een plaat met een bijna naïeve onschuld en tegelijkertijd een vrijwel onweerstaanbare verleidingskracht. een plaat als ah ah aah van the cuties. een band uit rotterdam die bestaat uit vier vrouwen. vrouwen die zich gelukkig niet laten hinderen door muzikale virtuositeit of artistieke pretenties. in plaats hiervan maken the cuties girlpop waarvan je alleen maar heel vrolijk kunt worden. girlpop zoals blondie die in haar beste dagen kon maken, maar ook girlpop waarvoor phil spector in de jaren 60 als een blok zou zijn gevallen of girlpop die herinnert aan de muziek van belly uit de jaren 90. muziek met de humor van jonathan richman en de aanstekelijkheid van de ultieme meidenband. ah ah aah bevat het ene na het andere volstrekt briljante popliedje. popliedjes waarvan je onmiddellijk de zomer in je kop krijgt. popliedjes die hele zwermen vlinders loslaten in je buik. popliedjes die stuk voor stuk uitblinken door eenvoud, maar ondertussen wel van de eerste tot de laatste noot kloppen. in een week waarin de muziekindustrie nog in een diepe winterslaap lijkt verzonken, kondigen the cuties alvast de lente van 2008 aan. vorig jaar het beste seizoen van het jaar en met een plaat als ah ah aah op zak kan ook de lente van dit jaar niet meer stuk, maar lijken we bovendien verzekerd van een heerlijke zomer. ik ben verliefd. wie volgt? |
| nummers | | 1. | we cut our hair short | | 2. | pretty dresses | | 3. | piece of cake | | 4. | ugly boy | mp3 | | 5. | picnic in the park | | 6. | honey | | 7. | sleep over | | 8. | ice cream man | | 9. | sea and sun | | 10. | deap sea fish | | 11. | visit me | | 12. | miss agony | | 13. | video game | | 14. | postgirl | | 15. | three gangsters in pajama's |
|
|
|
